LOGOI

The corpus record — Latin

lascīvĭo

lascīvĭo · v. n

to be wanton, petulant, sportive, to sport, frisk, frolic

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

What it meant

lascīvĭo — Lewis & Short

lascīvĭo, ĭi, ītum, 4, v. n.lascivus,

I to be wanton, petulant, sportive, to sport, frisk, frolic (not freq. till after the Aug. per.).
I Lit.: licet lascivire, dum nihil metuas, *Cic. Rep. 1, 40, 63: Ap. Claudius ait, lascivire magis plebem quam saevire, Liv. 2, 29, 9: licentiam lasciviendi permittere militi, Suet. Caes. 67: eo principio lascivire miles, Tac. A. 1, 16: exsilit agnus Lascivitque fuga, and wantonly frisks away, Ov. M. 7, 321; cf. Col. 6, 24: angues ... lascivientium piscium modo exsultasse, Liv. 27, 5. —Poet.: dextera lascivit caesa Tegeatide capra (of the Luperci, who wantonly struck at passers-by), Sil. 13, 329: ferratus lascivit apex, Claud. Rapt. Pros. 2, 145: quis lascivit aquis et ab aethere ludit, Mart. 4, 3, 7. —Esp.: in Venerem, to be lascivious, Col. 6, 24, 2.—
II Trop., to indulge in license of language or style (a favorite expression of Quintilian): lascivimus syntonorum modis saltitantes, Quint. 9, 4, 142; cf. id. 11, 1, 56: toto et rerum et verborum et compositionis genere lasciviunt, id. 4, 2, 39: puerilibus sententiolis, id. 12, 10, 73; cf. id. 9, 4, 28; 9, 4, 6: Ovidius lascivire in Metamorphosesi solet, Quint. 4, 1, 77.

Where it came from

No etymology authority pointer is recorded for this lemma yet — an honest gap, not an omission.

Downloads

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.