lēto — Lewis & Short
lēto (lētho), āvi, ātum, 1, v. a.id.,
I to kill, slay:
Lycurgiden letavit,Ov. Ib. 505:
Paris hunc letat,Verg. Cul. 323:
letata corpora,Ov. M. 3, 55 (the conjectural reading letatus, Cic. Leg. 3, 8, 19, is very dub.; v. Orell. ad loc., where leto datus is proposed; B. and K., necatus).