lŏgĭcus — Lewis & Short
lŏgĭcus, a, um, adj., = logiko/s,
I logical, reasonable:
haeresis medicorum,Isid. 4, 4, 1:
alia logica, alia aloga memorantur,Mart. Cap. 9, § 949.—Hence, in plur. subst.,
A lŏgĭca, ōrum, n., = ta\ logika/, logic:
habes ea, quae de perturbationibus enucleate disputant Stoici, quae logica appellant, quia disseruntur subtilius,Cic. Tusc. 4, 14, 33.—In sing.: lŏgĭcum, i, n., logic, Sid. Carm. 15, 100.—
B lŏgĭci, ōrum, m., rational physicians, Cael. Aur. Acut. 3, 21, 216.