magnātus — Lewis & Short
magnātus, i, m., and magnas, ātis, m.id.,
I a great man, important person, magnate (post-class.):
omnes magnates,Vulg. Judith, 5, 26:
in conspectu magnatorum,id. Sir. 38, 3; 33, 19; Inscr. ap. Demster. ad Rosini Antiq. 2, 12: magnates, megista=nes, Gloss.