Mantŭa — Lewis & Short
Mantŭa, ae, f.,
Mantua Vergilio gaudet,Ov. Am. 3, 15, 7; Sil. 8, 595.— Hence,
fama,Stat. S. 4, 7, 26:
Maro,Min. Fel. Octav. 19:
vates,Mart. Cap. 2, § 212;
also called Mantuanus Homerus,Macr. S. 1, 16;
and Mantuanus,id. ib. 5, 1:
carmina,Virgil's poems, Sol. 46.