manzer — Lewis & Short
manzer (mamzer), ĕris,
I adj. comm. [Heb. ], illegitimate, bastard (eccl. Lat.), Sedul. Carm. 5, 256: agmina manzera, Ven. Carm. 5, 5, 75.—As subst.: manzer, ĕris, m., a bastard:
non ingredietur manzer, hoc est de scorto natus, in Ecclesiam Domini,Vulg. Deut. 23, 2.