1. mĕrenda — Lewis & Short
mĕrenda, ae, f.mereo, q. v.,
merenda dicitur cibus post meridiem qui datur,Non. 28, 32; Plaut. Most. 4, 2, 49; Afran. ap. Non. 28, 33:
serae hora merendae,Calp. Ecl. 5, 60; cf. Isid. Orig. 20, 2, 12.—Also of feed or medicine for a beast: Cyprio bovi merendam, Ennius cum dixit, significat id, quod solet fieri in insulā Cypro, in quā boves humano stercore pascuntur, Paul. ex Fest. p. 59 Müll. (sola, v. 2 Vahl. p. 164).