Mezentĭus — Lewis & Short
Mezentĭus (not Mezzent-, Mesdent-, Messent-, Mēdient-, or Mēdent-; cf. Rib. in Rhein. Mus. 1857, vol. 12, p. 418 sq.), i, m.,
Paul. ex Fest. s. v. oscillum, p. 194 Müll.: contemptor divom Mezentius,Verg. A. 7, 648 sq.; cf. Macr. S. 3, 5; and Serv Verg. A. 1, 267; 7, 760; 9, 745.