mĭnax — Lewis & Short
mĭnax, ācis, adj.1. minor, lit.,
minaci Pendentem scopulo,overhanging, projecting, Verg. A. 8, 668:
robur saxi,overlying, incumbent, Lucr. 1, 881.—
Indutiomarus iste minax atque arrogans,Cic. Font. 12, 36; Quint. 11, 3, 72:
vituli nondum metuenda fronte minaces,Ov. Am. 3, 13, 15.— Sup.:
adversus barbaros minacissimus,Suet. Calig. 51.—
aequor saevum minaxque,Ov. H. 19, 85:
fluvii,Verg. G. 3, 77:
pestilentia minacior,Liv. 4, 52 litterae, Cic. Fam. 16, 11, 2:
vox,Hor. C. 1, 10, 10:
unda,id. ib. 1, 12, 31:
genus dicendi,Quint. 11, 1, 3:
vultus,significant, Calp. 4, 1:
fortuna,Juv. 10, 52.—Hence, adv.: mĭnācĭter, threateningly, menacingly, with threats or menaces (class.):
adversarios minaciter terrere,Cic. de Or. 1, 20, 90:
dictum,Quint. 1, 5, 9.—Comp.:
minacius dicere quam facere,Cic. Phil. 5, 8, 21.