1. mĭnor — Lewis & Short
mĭnor, ātus, 1, v. dep. (
geminique minantur In caelum scopuli,Verg. A. 1, 162:
saxa minantia caelo,Sil. 4, 2.—
crucem minari alicui,Cic. Tusc. 1, 43, 102.—
coepit minari interdum ferro,Sall. C. 23, 3. —
ab hac minatus sese abire,Plaut. As. 3, 3, 14:
dolor se patientiam debilitaturum minatur,Cic. Tusc. 5, 27, 75.—(e) With ne:
minor interminorque, nequis, etc.,Plaut. Capt. 4, 2, 11 Fleck. —
cum domus mea ardore suo deflagrationem Urbi minabatur,Cic. Planc. 40, 95:
plaustra populo minantur,Juv. 3, 256:
illa (ornus) usque minatur, et tremefacta comam concusso vertice nutat,i. e. threatens to fall, gives signs of falling, Verg. A. 2, 628:
nil color caeli minatur, Juv 14, 294: quodcumque minabitur arcus,Hor. A. P. 350.—
atqui vultus erat multa et praeclara minantis,Hor. S. 2, 3, 9:
qui magna cum minaris, extricas nihil,Phaedr. 4, 21, 4.—Hence, mĭnanter, adv., threateningly, with threats, = minaciter:
multa minanter agat,Ov. A. A. 3, 582.