mistūra — Lewis & Short
mistūra (mix-), ae, f.id.,
I a mixing, mingling (ante-class. and post-Aug.).
I Lit.: mistura immoderata, Varr. ap. Non. 490, 28:
rerum,Lucr. 2, 978:
unguentorum,Plin. 13, 1, 2, § 4.—
2 In partic., carnal intercourse, copulation, with or without Veneris:
externae Veneris mistura,Luc. 9, 899:
cum fero,Plin. 8, 53, 79, § 213.—
B Transf., concr., a mixture, compound:
eā misturā os perfricatur,Col. 7, 5, 22:
vas suppletur,id. 12, 10, 2; 12, 57, 1.—
II Trop., a mixing, mingling:
vitiorum atque virtutum,Suet. Dom. 3:
raram facit mixturam cum sapientiā forma,beauty is seldom united with wisdom, Petr. 94:
ex diversis,Quint. 1, 10, 6:
mira figurarum,id. 9, 3, 40; cf. id. 9, 2, 37:
aliorum generum cum aliis,id. 6, 3, 63:
translationum,id. 5, 11, 22:
verborum,id. 8, 2, 14.