mītĭgātĭo — Lewis & Short
mītĭgātĭo, ōnis, f.mitigo,
I a soothing, mitigating, mitigation (rare but class.), Cic. de Or. 3, 30, 118:
multis mitigationibus lenire,Auct. Her. 4, 37, 49:
quae non indiget mitigationis,id. ib. 4, 37, 50:
si est lingua curationis, est et mitigationis,Vulg. Sir. 36, 25.