LOGOI

The corpus record — Latin

nanciscor

nanciscor

to get, obtain, receive

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

  • Cato 1 · 23.36/10k
  • Commemoratio professorum Burdigalensium 4 · 15.22/10k
  • Cupido cruciatur 1 · 13.57/10k
  • Ausonii de XII Caesaribus per Suetonium Tranquillum scriptis 1 · 11.76/10k
  • De Bello Civili 33 · 10.22/10k
  • Miltiades 1 · 7.5/10k
  • Agesilaus 1 · 7.2/10k
  • De Bello Africo 9 · 6.92/10k
  • Divus Titus 1 · 6.72/10k
  • Themistocles 1 · 5.84/10k
  • Panegyricus dictus Manlio Theodoro consuli 1 · 4.65/10k
  • Hecyra 4 · 4.44/10k

Densest 12 of 137 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

nanciscor — Lewis & Short

nanciscor, nactus and nanctus (cf. Mai. ad

Cic. Rep. 1, 10, 16; Drak. ad Liv. 24, 31; 25, 30;
I inf. nanciscier, Plaut. As. 2, 2, 59), 3, v. dep. a. [Sanscr. naç, obtain; Gr. e)nek- in h)/negka, etc.; cf.: a)na/gkh, necesse] (in pass. signif, nactus, v. infra fin.), to get, obtain, receive a thing (esp. by accident or without one's co-operation), to meet with, stumble on, light on, find a thing (syn.: offendo, reperio, deprehendo): unde anulum istum nactus? Ter. Hec. 5, 3, 27: quoniam nacti te, inquit, sumus aliquando otiosum, Cic. Fin. 1, 5, 14: nactus sum etiam, qui Xenophontis similem esse se cuperet, id. Or. 9, 32: cum plus otii nactus ero, id. Fam. 3, 7, 1; id. N D. 3, 36, 87: immanes beluas nanciscimur venando, id. ib. 2, 64, 161; id. Fam. 13, 7, 4: eum Philolai commentarios esse nanctum, id. Rep. 1, 10, 16 Mai.: Cato sic abiit a vitā, ut causam moriendi nactum se esse gauderet, id. Tusc. 1, 30, 74: se in silvas abdiderunt, locum nacti, egregie et naturā et opere munitum, Caes. B. G. 5, 9; hence, to possess by birth, to have by nature: maleficam (naturam) nactus est in corpore fingendo, Nep Ages. 8; of evil as well as good fortune: quod sim nactus mali, Ter. And. 5, 6, 3: ex nuptiis tuis si nihil nanciscor mali, id. Phorm. 3, 3, 10.—Esp., to catch, contract by infection or contagion: nactus est morbum, Nep. Att. 21, 2: febrim, to contract or catch a fever, Suet. Tit. 10: milvo est quoddam bellum quasi naturale cum corvo, ergo alter alterius ubicumque nactus est ova, frangit, Cic. N. D. 2, 49, 125. —
II Transf., to light upon, meet with, reach, find; of inanim. things or living beings: meum quod rete et hami nacti sunt, meum potissimum est, Plaut. Rud. 4, 3, 46: vitis claviculis suis quicquid est nacta, complectitur, Cic. Sen. 15, 52: nactus idoneam ad navigandum tempestatem, Caes. B. G. 4, 23: nactusque silentia ruris Exululat, having reached the quiet country, Ov. M. 1, 232: nactus, as passive, App. M. 7, 15; Hyg. Fab. 1 and 8.

In the wild

6 of 379 attestations shown.

Where it came from

  • Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine Treated in Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine s.v. nanciscor (scan pp. 452-453; entry #7265). Root candidates: *nek’-, *nok-.

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.