nescĭus — Lewis & Short
nescĭus, a, um, adj.ne-scio,
nescia mens hominum fati sortisque futurae,Verg. A. 10, 501:
impendentis mali nescius,Plin. Ep. 8, 23, 8.— With de, Ov. H. 16, 140.—With a rel.-clause:
nescia, quae faceret subitos mihi causa dolores,Ov. H. 11, 47:
arvaque Cyclopum, quid rastra, quid usus aratri, Nescia,id. M. 14, 2. —With a preced. neg.:
neque tamen, cum haec scribebam, eram nescius, quantis oneribus premerere susceptarum rerum,Cic. Fam. 5, 12, 2.—With inf.:
non sum nescius, Scaevola, ista inter Graecos dici,Cic. de Or. 1, 11, 45:
non eram nescius, fore, etc.,id. Fin. 1, 1, 1; id. Att. 15, 11, 4.—
nescii fari pueri,Hor. C. 4, 6, 18:
cedere nescius,id. ib. 1, 6, 6:
nescia fallere vita,Verg. G. 2, 467:
corda,id. ib. 4, 470:
Graias mirari artes,Juv. 11, 100:
vinci nescius,Ov. P. 2, 9, 45:
natura mutari nescia,Juv. 13, 240.—
not in Cic.): in locis nesciis nesciā spe sumus,Plaut. Rud. 1, 5, 17; id. Capt. 2, 2, 15:
tributa,Tac. A. 1, 59.—As subst.: nescĭum, ĭi, n., an unknown thing, a piece of ignorance:
siquid nescibo, id nescium tradam tibi,Plaut. Capt. 2, 2, 15; cf.: neque nescium habebat, Anteium invisum Neroni, nor was he ignorant, Tac. A. 16, 14.