ningit — Lewis & Short
ningit or ninguit, ēbat, nxit, 3, v. n.Gr. ni/fei; cf. nix, and v. Serv. Verg. A. 4, 250,
ningit,Col. 11, 2, 31; Verg. G. 3, 367: cum ninxerit caelestium molem mihi, Att. ap. Prisc. p. 882 P. (Trag. Rel. v. 101 Rib.).—
totum istud spatium, quā pluitur et ninguitur,App. Flor. 1, p. 340, 39.—*
ningunt rosarum Floribus,Lucr. 2, 627.