nĭtesco — Lewis & Short
nĭtesco, tŭi, 3,
exiguo qui stellarum candore nitescit,Cic. Arat. 174:
juventus Nudatos umeros oleo perfusa nitescit,Verg. A. 5, 134:
nitescente novā lunā,Plin. 8, 1, 1, § 2; 37, 12, 74, § 195:
ex umero Pelopis non nituisset ebur,Tib. 1, 4, 58 (64).—
armenta nitescunt,Plin. Ep. 2, 17, 3.—
o pueri, nituistis,Hor. S. 2, 2, 128.—
ut ingenio, doctrinā, praeceptione natura nitescat,Auct. Her. 3, 16, 29.—To become illustrious or celebrated:
quid non cultu nitescit?Quint. 9, 4, 5 (Tac. A. 12, 58; Halm and Ritter, enitesceret).