oblīmo — Lewis & Short
oblīmo, āvi, ātum, 1, v. a.ob-limus,
I to cover with mud or slime.
I Lit. (rare but class.): Aegyptum Nilus irrigat, mollitosque et oblimatos ad serendum agros relinquit, * Cic. N. D. 2, 52, 130:
fossae oblimatae,Suet. Aug. 18:
sulcos (i. e. partes genitales),Verg. G. 3, 136.—*
B Transf., qs. to scatter one's fortune as if it were slime, to lavish, squander, dissipate:
rem patris oblimare,Hor. S. 1, 2, 62 Heind.—
II Trop., to darken, obscure, confuse (poet. and in post-class. prose):
humanas oblimat copia mentes,Claud. Rapt. Pros. 3, 29:
universa,Sol. 11.