ŏboedītĭo — Lewis & Short
ŏboedītĭo (obed-), ōnis, f.oboedio,
I obedience (post-class.):
per unius oboeditionem justi constituentur multi,Vulg. Rom. 5, 19:
ad justitiam,id. ib. 6, 16; Ambros. de Fug. Saec. 2, 12 fin.