obsĭdātus — Lewis & Short
obsĭdātus, ūs, m.obses,
I the condition of a hostage, hostageship (post-class.):
pater ejus diu obsidatūs pignore tentus,Amm. 16, 12, 25:
obsidatūs sorte in Syriis detentus,id. 18, 6, 20: in obsidatum datus, Schol. Juv. 2, 164.