ŏdōrĭfer — Lewis & Short
ŏdōrĭfer, ĕra, ĕrum, adj.odor-fero,
panacea,Verg. A. 12, 419:
flores,Sil. 16, 309.—
gens odorifera, i. e. Persae,Ov. M. 4, 209:
Arabia,Plin. 5, 11, 12, § 65.—
non habemus ista odorifera,Sen. Ep. 33, 2:
fructus sanctae religionis,Ambros. Spirit. Sanct. 2, 5, 40.