ōrātus — Lewis & Short
ōrātus, ūs (only in
I abl. sing. and plur.), m. oro, a praying, entreating; a request, entreaty (very rare but class.):
oratu tuo,Cic. Fl. 37, 92:
illarum oratu,Plaut. Cas. 2, 2, 17; Sid. Ep. 9, 14 init.: magnis oratibus, Coripp. Laud. Just. 2, 4.