orgănĭcus — Lewis & Short
orgănĭcus, a, um, adj., = o)rganiko/s.
I Of or relating to implements, mechanical:
telarum organica administratio,Vitr. 10, 1, 5.—
II Of or belonging to musical-instruments, instrumental, musical: alterum (melos), quod vocant organicon, Cato ap. Non. 77, 9.—
B Subst.: orgănĭcus, i, m., a musician, Lucr. 5, 334; 3, 132; 2, 412.