orthĭus — Lewis & Short
orthĭus, a, um, adj., = o)/rqios,
I high, lofty (post-class.): carmen quod orthium dicitur (Gr. no/mos o)/rqios), Gell. 16, 19, 14:
orthius (pes), qui ex tetrasemi elatione, id est arsi, et octasemi positione constabit: ita ut duodecim tempora hic pes recepisse videatur,Mart. Cap. 9, § 985.