oscillo — Lewis & Short
oscillo, āre, v. n.2. oscillum,
I to swing, swing one's self:
oscillum Santra dici ait, quod oscillent, id est inclinent, praecipitesque in os ferantur,Fest. p. 194, 9 and 10 Müll.—Pass.: osculor, Mythogr. Lat. 1, 19 fin.—Hence, oscillans, antis, P. a.; as subst., a swinger:
oscillantes, ait Cornificius, ab eo, quod os celare soliti personis propter verecundiam, qui eo genere lusūs utebantur,Fest. p. 194 Müll.