pactĭo — Lewis & Short
pactĭo, ōnis, f.paciscor.
I In gen., an agreeing, covenanting; an agreement, covenant, contract, bargain, pact (syn. pactum):
est autem pactio duorum plurinmve in idem placitum et consensum,Dig. 2, 14, 1:
in pactionibus faciendis legem spectare,Cic. Q. Fr. 1, 1, 12:
pactionem facere de aliquā re,id. Rosc. Com. 12, 34, and 14, 40:
nefarias cum multis pactiones conflare,id. Har. Resp. 20, 42:
pactionem cum aliquo facere, ut, etc.,id. Att. 4, 18, 2:
condiciones pactionesque bellicas perturbare perjurio,id. Off. 3, 29, 108; id. Caecin. 18, 51:
arma per pactionem tradere,Liv. 9, 11:
summā fide in pactione manere,Nep. Ag. 2, 4:
talibus pactionibus pacem facere,conditions, id. Dion. 5:
interpositā pactione,Just. 7, 6, 4; 22, 2, 3:
pactionem de republicā facere,id. 35, 1, 4:
collegam suum Antonium pactione provinciae perpulerat, ne, etc.,by making over to him his province according to agreement, Sall. C. 26, 4:
pactionem nuptialem facere,Liv. 4, 4:
praemiorum,a promise, Cic. post Red. in Sen. 13, 31.—
II In partic.
A An agreement, compact, between the farmers general and the inhabitants of a province:
pactiones cum aliquo conficere,Cic. Fam. 13, 65, 1; id. Att. 5, 13, 1.—
B A corrupt bargaining, an underhand agreement or compact:
nonnullos pactionis suspicionem non vitasse,Cic. Verr. 2, 1, 7, § 17:
Aulum spe pactionis perpulit, uti, etc.,Sall. J. 38, 2; cf. id. C. 26, 4.—
C A truce:
aut pax aut pactio,Flor. 4, 12, 24.—
D Pactio verborum, a form of words:
ex pactione verborum, quibus jusjurandum comprehenditur,on account of the form of oath, Cic. Rosc. Com. 16, 46; cf.:
deos cum pactionibus adorare et formulis,Arn. 7 med.—
E A marriage-contract:
hic eam rem volt, scio, mecum adire ad pactionem (= mecum pacisci),Plaut. Aul. 2, 2, 25.