pānĭcĕus — Lewis & Short
pānĭcĕus, a, um, adj.id.,
I made of bread:
mensae,i. e. huge loaves, Serv. Verg. A. 3, 257.—As subst.: Pānĭcĕus, i, m., an inhabitant of Breadville:
opus est Paniceis, milites panicei (a comic expression),Plaut. Capt. 1, 2, 59.