păthĭcus — Lewis & Short
păthĭcus, a, um, adj., = paqiko/s,
I who submits to unnatural lust, pathic; of men:
Aureli pathice et cinaede Furi,Cat. 16, 2; Juv. 2, 99:
amicus,id. 9, 130;
of women,Auct. Priap. 25, 41 and 76.—Sup.:
pathicissimi libelli,most lascivious, Mart. 12, 96, 1.