pauxillus — Lewis & Short
pauxillus (pausill-), a, um,
I adj. dim. [paucus], little, small (mostly ante-class.):
res,Plaut. Poen. 3, 1, 63: peccatum, Turp. ap. Non. 363, 15 (al. pausillulum):
ossa pauxilla atque minuta,Lucr. 1, 836:
semina,id. 3, 229.—
(b) Subst.: pauxillum, i, n., a little:
ex pauxillo,little by little, Plaut. Most. 4, 1, 8:
da mihi pauxillum aquae ad bibendum,Vulg. Gen. 24, 43.—Esp. abl.: pauxillo, by a little, a little: pauxillo prius me convenit, Afran. ap. Charis. p. 191 P.:
pauxillo levius,Cels. 5, 28, n. 18.—Adv.: pauxillum, a little, little:
sed si pauxillum potes contentus esse,Plaut. Capt. 1, 2, 73:
ita ut pausillum differat a caulibus,id. Truc. 3, 2, 18:
pauxillum manus conseres, ut conquiescas,Vulg. Prov. 24, 33.