pĕnārĭus — Lewis & Short
pĕnārĭus, a, um, adj.penus,
I of or for provisions:
cella,Cic. Sen. 16, 56; Cic. Verr. 2, 2, 2, § 5.—Subst.: pĕnārĭa, ae, a storehouse: a celando cellam appellarunt;
penariam, ubi penus,Varr. L. L. 5, § 162 Müll.; also, pĕnārĭus, i, m., a storehouse, granary: penora dicuntur res necessariae ad victum cotidianum, et locus eorum penarius, Paul. ex Fest. p. 211 Müll.