pĕnē^trālis — Lewis & Short
pĕnē^trālis, e, adj.penetro.
frigus,Lucr. 1, 494:
ignis,id. 1, 535:
fulmineus multo penetralior ignis,id. 2, 382.—
tecta,Verg. G. 1, 379:
aeternumque adytis effert penetralibus ignem,id. A. 2, 297:
abditi ac penetrales foci,Cic. Har. Resp. 27, 57:
di Penates ... ab eo, quod penitus insideret: ex quo etiam penetrales a poëtis vocantur,id. N. D. 2, 27, 68; so,
per penetrales deos,Sen. Oedip. 265; id. Phoen. 340: penetrale sacrificium dicitur, quod interiore parte sacrarii conficitur: unde et penetralia cujusque dicuntur;
et penes nos, quod in potestate nostrā est,Fest. p. 250 Müll.—As subst.: pĕnē^trāle, is (pĕnē^tral, Macr. S. 7, 1; Symm. Ep. 2, 34), n.; usually in plur.: pĕnē^trālĭa, ium, the inner part, interior of any thing, esp. of a building; the inside space, an inner room (mostly poet.; not in Cic. or Cæs.; cf. adytum).
penetrale urbis,Liv. 41, 20, 7:
in ipsis penetralibus (Britanniae),Tac. Agr. 30:
apparent Priami et veterum penetralia regum,the inner chambers, Verg. A. 2, 484:
in penetralibus regum ipsorum,Vulg. Psa. 104, 30; so,
penetralia alta medio tecti,Verg. A. 7, 59:
magni amnis penetralia,Ov. M. 1, 574; Sil. 7, 501.—
penetralia sunt penatium deorum sacraria,Fest. p. 208 Müll.:
Capitolini Tonantis,Mart. 10, 51.—
huc vittas castumque refer penetrale parentum,Sil. 13, 62:
avi penetralia Turni,id. 1, 668.—
loci aperire penetralia,Quint. 6, 2, 25:
auxilia ex ipsis sapientiae penetralibus petere,id. 12 prooem. § 3:
animus secedit in loca pura ... Haec eloquentiae penetralia,Tac. Or. 12:
penetralia animi,Ambros. in Luc. 1, 1, 12:
mentis,id. ib. 1, 5, 105.—With esp. reference to the signif. sanctuary (v. supra, I. B.):
ut tantum intra suum penetral existimes adorandam (philosophiam),Macr. S. 7, 1:
sanctum penetral animi tui nesciunt,Symm. Ep. 2, 34. —Adv.: pĕnē^trālĭter, inwardly, internally (post-class.), Ven. Vit. S. Mart. 4, 597.