per-cĭĕo — Lewis & Short
per-cĭĕo, cīvi and ii, ĭtum, 2, and per-cĭo, īvi and ĭi, ītum, 4, v. a.,
irai fax subdita percit,Lucr. 3, 303; 3, 184:
crura hercle defringentur nisi istum verbum saepe unum perciet aureis Omnibus,id. 4, 563.—
aliquem impudicum percies,Plaut. As. 2, 4, 69 Ussing ad loc.— Hence, percĭtus, a, um, P. a., greatly moved, roused, stimulated, excited.
amoris causā percitus,Plaut. As. 4, 2, 13:
irā percitus,id. Cas. 3, 5, 6:
atrā bili percita est,id. Am. 2, 2, 95:
incredibili re atque atroci percitus,Ter. Hec. 3, 3, 17:
animo irato ac percito aliquid facere,Cic. Mil. 23, 63.—
ingenium percitum ac ferox,Liv. 21, 53, 8: corpore et linguā percitum, Sall. Fragm. ap. Prisc. p. 704 P. (Hist. 2, 35 Dietsch).