pĕr-ĭdōnĕus — Lewis & Short
pĕr-ĭdōnĕus, a, um, adj.,
I very fit, suitable, or proper, very well adapted to any thing (class.).
(a) With dat.:
locus peridoneus castris,Caes. B. C. 2. 24:
visus est peridoneus praeceptor, maxime ad poëticam tendentibus,Suet. Gram. 11:
consilia,Tac. A. 4, 12.—
(b) With ad: gens ad furta belli peridonea, Sall. Fragm. ap. Non. 310, 15, and ap. Serv. Verg. A. 11, 515.—
(g) With qui and subj.:
peridoneus maritus matri, cui bono periculo totam domus fortunam concrederet,App. Mag. 72.