quā^drĭangŭlus — Lewis & Short
quā^drĭangŭlus, a, um, adj.quattuor-angulus,
I four-cornered, quadrangular (post-Aug.);
figura,Plin. 13, 22, 38, § 118:
herba quadriangulo caule,id. 25, 6, 27, § 63:
membrum,Aus. Epigr. 128. — As subst.: quădrĭangŭlum, i, n., a quadrilateral figure, quadrangle, Prisc. Fig. Num. p. 417; cf. quadrangulum.