quam-lĭbet — Lewis & Short
quam-lĭbet (-lŭbet), adv.
I As it pleases, as you (they, etc.) will, at pleasure:
quamlubet esto unica res,Lucr. 2, 541:
lambe otio,Phaedr. 1, 24, 6.—
II In gen., how much soever, ever so much, howsoever: quodvis quamlibet tenue munusculum, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 10, 3:
occupat egressas quamlibet ante rates,Ov. Tr. 1, 10, 5:
infirmae manus,howsoever weak, id. Am. 1, 7, 66:
quamlibet parum sit,however inconsiderable it may be, Quint. 1, 1, 18; 1, 12, 5; 5, 13, 56;
12, 1, 29: specularis lapis finditur in quamlibet tenues crustas,Plin. 36, 22, 45, § 160; 3, 5, 9, § 54; 6, 4, 4, § 13:
hoc pretio quamlibet numerosa subsellia inplentur,Plin. Ep. 2, 14, 6; 10, 96 (97), 2; id. Pan. 61, 2:
quamlibet pulchra elocutio,Quint. 2, 4, 32; 12, 8, 7; 8, 6, 4.—
B For quamvis, although (post-class.), Sol. 9.