quā^trĭo — Lewis & Short
quā^trĭo, ōnis, m.quattuor,
I the number four, esp. on dice, a four, a quatre:
jactus quisque apud lusores veteres a numero vocabatur, ut unio, binio, trio, quatrio, quinio, senio. Postea appellatio singulorum mutata est, et unionem canem, trionem suppum, quatrionem planum vocabant,Isid. Orig. 18, 65.