quĕrĭbundus — Lewis & Short
quĕrĭbundus, a, um, adj.queror,
I complaining (rare but class.).
A Of persons:
totos lustrat queribunda penates,Val. Fl. 7, 126. —
B Of things:
magnā et queribundā voce dicebat,Cic. Sull. 10, 30:
senectus,Sil. 13, 583.