LOGOI

The corpus record — Latin

Quirinus2

Quirinus2 · m

a proper name

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

Densest 12 of 53 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

1. Quĭrīnus — Lewis & Short

Quĭrīnus, i, m.from Quiris for Cures, a Sabine town; falsely derived from curim, a Sabine word, = hasta, Macr. S. 1, 9, 16; cf. Ov. F. 2, 475 sqq., or from curia, Corss. Ausspr. 2, p. 357 sq.,

I a proper name.
I Of Romulus, after his deification: Quirine pater, veneror, Horamque Quirini, Enn. ap. Non. 120, 3 (Ann. v. 121 Vahl.); cf. Gell. 13, 22, 2: tertia (lux) dicta Quirino. Qui tenet hoc nomen, Romulus ante fuit. Sive quod hasta curis priscis est dicta Sabinis (Bellicus a telo venit in astra Deus): Sive suum regi nomen posuere Quirites: Seu quia Romanis junxerat ille Cures, Ov. F. 2, 475 sqq.; cf. Cic. Rep. 2, 10, 20: duos flamines adjecit. Marti unum, alterum Quirino, Liv. 1, 20: Remo cum fratre Quirinus, Verg. A. 1, 292; hence, populus Quirini, i. e. the Romans, Hor. C. 1, 2, 46: urbs Quirini, i. e. Rome, Ov. Tr. 1, 8, 37: turba Quirini, id. M. 14, 607.—Poet., transf.: gemini Quirini, i. e. Romulus and Remus, Juv. 11, 105. —
II Of Janus: Janum Quirinum semel atque iterum a conditā Urbe clausum, i. e. the temple of Janus, Suet. Aug. 22; August. in Monum. Ancyr. Macr. S. 1, 9; Serv. Verg. A. 7, 610; cf.: Janus Quirini, Hor. C. 4, 15, 9. —
III Of Augustus (poet.), Verg. G. 3, 27.—
IV Of Antony (poet.): altera classis erat tenero damnata Quirino, Prop. 4 (5), 6, 21.

2. Quĭrīnus — Lewis & Short

Quĭrīnus, a, um, adj.1. Quirinus, I.,

I of or belonging to Quirinus, i. e. Romulus, Quirinal (poet.): spolia ex umeris Quirinis (al. Quirini), Prop. 4 (5), 10, 11. collis, i. e. the Quirinal, Ov. M. 14, 836.—Hence, as subst.: Quĭrīna, q. v.—And hence, perh., subst., the poet. appellation Quirinus, given to Augustus and Antony, cited under 1. Quirinus.

3. Quirinus — Walde–Hofmann

Quirinus, -i m. „ein verschollener, später (seit Lucan) mit Romulus gleichgesetzter Gott* (s. Wissowa Rel.? 15311.) (seit Carm. Sal. und Lex reg., vgl. équirine üsiurandum per Quirinum Paul. Fest. p. 81; Quirina tribus à Curünsibus Sabinis appellativum videtur traxisse Fest. p. 254 [oft Inschr.], Quiriniäna mala „Art Apfel bei der Stadt Cures" seit Plin.; vgl. EN. Quirinius seit Sol., Quirinalis [collis, flamen] … — [Walde–Hofmann, s.v. Quirinus, p. 1315]

In the wild

6 of 126 attestations shown.

Where it came from

  • Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch Treated in Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch s.v. Quirinus (scan p. 1315; entry #2218).

Downloads

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.