1. rĕcĭdo — Lewis & Short
rĕcĭdo, reccidi (better than recidi; cf.
Cic. Rep. 2, 8, 14), cāsum (recasurus, Cic. Att. 4, 16, 12; Suet. Aug. 96; Gai. Inst. 1, 127), 3 (withI e long, Lucr. 1, 857; 1063; 5, 280; Prop. 4 (5), 8, 44; Ov. M. 6, 212; 10, 18; 180; id. R. Am. 611; Juv. 12, 54; Phaedr. 3, 18, 15 al.;
prob., also,Plaut. Men. 3, 2, 54, and Ter. Hec. prol. alt. 39; v. the art. re), v. n., to fall back (class., and very freq., esp. in the trop. signif.; but not found in Virg. or Hor.).
A Lit.: neque posse e terris in loca caeli Recidere inferiora, Lucr. 1, 1063:
quia et recidant omnia in terras et oriantur e terris,Cic. N. D. 2, 26, 66:
ramulum adductum, ut remissus esset, in oculum suum reccidisse,had sprung back, recoiled, id. Div. 1, 54, 123:
quem (discum) libratum in auras Misit ... Recidit in solidam longo post tempore terram Pondus,Ov. M. 10, 180:
etiam si recta recciderat (navis),Liv. 24, 34; Prop. 4 (5), 8, 44.et saep.:
in collum Benjamin,Vulg. Gen. 45, 14.— Absol.:
amictum recidentem,Quint. 11, 3, 162.—
B Trop., to fall back, return:
in graviorem morbum recidere,to relapse, Liv. 24, 29;
so alone: ab his me remediis noli in istam turbam vocare, ne recidam,Cic. Att. 12, 21, 5; cf.:
(quartanae) ne recidant,Plin. 28, 16, 66, § 228:
post interitum Tatii cum ad eum (sc. Romulum) potentatus omnis reccidisset,Cic. Rep. 2, 8, 14:
praestat in eandem illam recidere fortunam,id. Sest. 69, 146; cf.:
Syracusae in antiquam servitutem recciderunt,Liv. 24, 32 fin.:
quippe celebratam Macedonum fortitudinem ad ludibrium reccidisse verebatur,Curt. 9, 7, 23:
in invidiam,Nep. Alcib. 7, 1.—So freq. of an evil, to fall back, recoil upon any one, esp. upon the author of it: omnes in te istaec recident contumeliae, * Plaut. Men. 3, 2, 54:
ut hujus amentiae poena in ipsum familiamque ejus recidat,Cic. Phil. 4, 4, 10:
suspicionem in vosmet ipsos recidere,id. Rosc. Am. 29, 79: hunc casum ad ipsos recidere posse demonstrant, * Caes. B. G. 7, 1:
quae in adversarios recidunt,Quint. 9, 2, 49:
quod in ipsam recidat,Ov. M. 6, 212:
consilia in ipsorum caput recidentia,Liv. 36, 29; cf. Curt. 9, 5, 25:
periculosa et adversa cuncta in illos recasura,Suet. Aug. 96:
in me haec omnia mala recciderunt,Vulg. Gen. 42, 36. —
II (With the idea of cadere predominating.) To fall somewhere, to light upon, happen, occur, = redigi; constr. with ad, in, or an adv. of direction.
(a) With ad:
ex laetitiā et voluptate ad ludum et lacrimas,Cic. Sull. 32, 91: ex liberatore patriae ad Aquilios se Vitelliosque reccidisse, had sunk to a level with the Aquilii and Vitellii, i. e. had come to be regarded as a traitor, Liv. 2, 7: sinere artem musicam Recidere ad paucos, to fall into the possession of a few, Ter. Hec. prol. alt. 39:
tantum apparatum ad nihilum recidere,to come to naught, Cic. Phil. 7, 9, 27:
ad nilum,Lucr. 1, 857; Cic. Or. 70, 233:
ad nihil,id. Att. 4, 16, 12.—
(b) With in, Lucr. 5, 280:
quae (tela), si viginti quiessem dies, in aliorum vigiliam consulum reccidissent,Cic. Planc. 37, 90; cf. id. Att. 1, 1, 2; id. Phil. 13, 9, 19:
rex ut in eam fortunam recideret,Liv. 44, 31 fin.:
omnis impensa in cassum recidat,Col. 4, 3, 5:
mundi, In quem reccidimus, quidquid mortale creamur,Ov. M. 10, 18.—
(g) With an adv. of direction:
huccine tandem omnia recciderunt, ut civis Romanus ... in foro virgis caederetur,Cic. Verr. 2, 5, 63, § 163:
eo regiae majestatis imperium,Liv. 4, 2:
eo res,Quint. 2, 10, 3:
illuc, ut, etc.,Juv. 12, 54:
ex quantis opibus quo reccidissent Carthaginiensium res,Liv. 30, 42:
pleraque, quo debuerint, reccidisse,id. 25, 31; cf. id. 4, 2:
quorsum responsum recidat,Cic. Rosc. Com. 15, 43.