rĕ-cumbo — Lewis & Short
rĕ-cumbo, cŭbui, 3, v. n.cumbo, cubo,
I to lay one's self back, lie down again; to lie down.
I Of persons.
A In gen. (class.):
eum primo perterritum somno surrexisse, dein, cum se collegisset ... recubuisse, etc.,Cic. Div. 1, 27, 57:
in cubiculo,id. Deiot. 15, 42:
in exedrā lectulo posito,id. de Or. 3, 5, 17:
in herbā,id. ib. 2, 71, 287:
spondā sibi propiore recumbit,Ov. F. 2, 345:
tauros medio recumbere sulco,to sink down, id. M. 7, 539; cf.:
mulier sopita recumbit,sinks into sleep, Lucr. 6, 794.—
B In partic., to recline at table:
in triclinio,Cic. Verr. 2, 3, 25, § 61:
rediit hora dicta, recubuit,Phaedr. 4, 23, 19; Hor. Ep. 1, 5, 1; id. C. 3, 3, 11; Plin. Ep. 4, 22, 4; 4, 30, 3; 9, 23, 4; Just. 43, 1, 4; Vulg. Johan. 21, 20.—
II Of inanim. things, to fall or sink down (poet. and in post-Aug. prose):
ne (pons) supinus eat cavāque in palude recumbat,Cat. 17, 4; cf. Verg. A. 9, 713:
onus (domūs quassatae) in proclinatas partes,Ov. Tr. 2, 84:
at nebulae magis ima petunt campoque recumbunt,sink, settle down, Verg. G. 1, 401; cf.:
minax ponto Unda,Hor. C. 1, 12, 32:
pelagus,Sen. Thyest. 589:
(juba) dextro jactata recumbit in armo,falls, rolls down, Verg. G. 3, 86; cf.: in umeros cervix collapsa recumbit, sinks back, reclines, id. A. 9, 434:
cervix umero,Ov. M. 10, 195:
vitem in terram recumbere,Plin. 17, 23, 35, § 259:
jugera Martialis longo Janiculi jugo recumbunt,descend, slope down, Mart. 4, 64, 3; cf.:
duro monti recumbens Narnia,Sil. 8, 459.