rĕcursus — Lewis & Short
rĕcursus, ūs, m.id..
inde alios ineunt cursus aliosque recursus,Verg. A. 5, 583:
ut recursus pateret,Liv. 26, 42 fin.; cf.:
dent modo fata recursus,Ov. H. 6, 59; and id. M. 9, 593:
celeres missae spondere recursus,id. ib. 6, 450:
celerem recursum precatus est,Plin. Pan. 86, 4; Flor. 4, 11, 6 et saep.:
per alternos undā labente recursus,Ov. Ib. 423; cf.:
Lydia perfusa flexuosi amnis Maeandri recursibus,i. e. windings, Plin. 5, 29, 30, § 110:
poti liquoris,Cael. Aur. Acut. 3, 2, 8.—Concr., a returning path, way back:
(labyrinthus) itinerum ambages occursusque ac recursus inexplicabiles continet,Plin. 36, 13, 19, § 85.—
ad pristinum militiae ordinem,Val. Max. 2, 7, 15.—
specula, cum procul abducta sunt, faciem non reddunt, quia acies nostra non habet usque ad nos recursum,Sen. Q. N. 1, 13, 2.—
ad judicem a quo fuerit provocatum,Cod. Just. 7, 62, 6.