1. rĕdŭvĭa — Lewis & Short
rĕdŭvĭa (rĕdĭvĭa), ae, f.
1 A hangnail on the finger:
rediviam quidam, alii reluvium appellant, cum circa ungues cutis se resolvit,Fest. p. 270, 17 Müll.; cf. Paul. ex Fest. p. 271, 11 ib.; so,
redivia, Titin. ib.: reduviae,Plin. 30, 12, 37, § 111; 28, 4, 8, § 40.—
Prov.: cum capiti mederi debeam, reduviam curo,i. e. to be busy about trifles, Cic. Rosc. Am. 44, 128. —
2 Transf., a remainder, remnant, fragment:
escarum,Sol. 32, 25:
conchyliorum,id. 9, 9.