rĕgĭmen — Lewis & Short
rĕgĭmen, ĭnis, n.rego,
regimen equorum exercere,Tac. A. 13, 3 fin.:
classis,Vell. 2, 85, 2; cf.:
procellis regimen impedire,Tac. A. 2, 23:
equarum,id. ib. 13, 3:
vocis sermonisque regimen primores (dentes) tenet,Plin. 7, 16, 15, § 70.—
frangitur et regimen,Ov. M. 11, 552:
regimen carinae Flectere,id. ib. 3, 593: cum magnus inhorruit Auster ... Non regimen prodest, Petr. poët. 123, 235. —
regimen totius magistratūs penes Appium erat,Liv. 3, 33:
rerum,id. 6, 6:
summae rei penes Germanicum,Tac. A. 1, 31:
regimen tenere,id. ib. 13, 49:
cohortium,id. ib. 12, 42:
morum legumque,Suet. Aug. 27 fin.:
virtutis vestrae,Tac. H. 1, 84: in omnia regimen, id. A. 3, 47.—
id. ap. Censor. Fragm. c. 14 (Trag. v. 381 ib.): regimen suscipere,Tac. A. 4, 9:
regimen manu tractare cruentum,Stat. Th. 11, 658.—
regimen rerum,i. e. of the State, Liv. 4, 31, 5:
rerum humanarum,Val. Max. 1, 1, 9.