rĕlātīvus — Lewis & Short
rĕlātīvus, a, um, adj.refero,
I having reference or relation, referring, relative (post-class.), Arn. 7, p. 221:
qualitas,Mart. Cap. 5, § 451:
appellatio,Aug. Trin. 5, 16.—
In gram.: pronomen,Prisc. p. 1063 sq. P.— Adv.: rĕlātīvē, relatively:
vicinus et amicus relative dicuntur,Aug. Trin. 5, 71.