rĕlictĭo — Lewis & Short
rĕlictĭo, ōnis, f.relinquo,
I a leaving behind, a forsaking, abandoning:
vituperatio desperationis ac relictionis rei publicae (just before, relinques patriam?),Cic. Att. 16, 7, 5:
relictionem proditionemque consulis sui,Cic. Verr. 2, 1, 13, § 35:
propter argenti vivi relictionem,i. e. because of its separation from it, Vitr. 7, 9, 1.