rĕ-mĭniscor — Lewis & Short
rĕ-mĭniscor, sci,
I v. dep. n. and a. [root men; whence mens, memini; v. comminiscor].
I To recall to mind, recollect, remember (syn. recordor):
reminisci, quom ea quae tenuit mens ac memoria, cogitando repetuntur,Varr. L. L. 6, § 44 Müll.:
se non tum illa discere, sed reminiscendo recognoscere,Cic. Tusc. 1, 24, 57; cf. id. Sen. 21, 78:
te de aliis quibusdam quaestoribus reminiscentem recordari,id. Lig. 12, 35.— With gen.: reminisceretur veteris incommodi populi Romani, * Caes. B. G. 1, 13:
veteris famae,Nep. Phoc. 4, 1:
Satyri,Ov. M. 6, 383:
facti,Suet. Claud. 41:
reminiscere quae traduntur mysteriis,Cic. Tusc. 1, 13, 29. — With acc.: ea potius reminiscere, quae, etc., Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 5:
acerbitatem pristini temporis,Nep. Alcib. 6, 3:
dulces Argos,Verg. A. 10, 782:
animo dulces amicos,Ov. P. 1, 8, 31:
tempus illud,id. Tr. 5, 4, 31:
acta,id. M. 11, 714; Vulg. 2 Cor. 7, 15.—With obj.-clause:
reminiscere, totius imum Nil esse in summā,Lucr. 2, 90; 6, 649; Ov. M. 1, 256; cf. id. ib. 7, 293. —With rel.-clause:
reminiscerentur quam majestatem accepissent,Liv. 4, 2, 4; Nep. Dat. 5, 1.—
II To call to mind, imagine, conceive:
ut, si ipse fingere vellet, neque plura bona reminisci, neque majora posset consequi, quam vel fortuna vel natura tribuerat,Nep. Alcib. 2, 1 dub. (al. comminisci):
reminiscimini quod respondeatis,App. Mag. p. 338, 38:
finge quidvis, reminiscere, excogita, quid possit magicum videri,id. ib. p. 308, 33.?*! Act. collat. form rĕmĭnisco, ĕre, acc. to Prisc. p. 799 P.; censured by Aus. Epigr. 48 and 49.