rĕ-murmŭro — Lewis & Short
rĕ-murmŭro, āre, v. a. and n.,
I to murmur back, remurmur (poet.).
I Lit.
A Neutr.:
remurmurat unda,Verg. A. 10, 291:
pinus remurmurat,Stat. S. 5, 1, 153. —
B Act.:
carmina remurmurat echo,Calp. Ecl. 4, 28. —
II Trop., to murmur back, object:
si quis quid remurmurat,Front. Ep. ad Amic. 2, 6.