rĕ-pandus — Lewis & Short
rĕ-pandus, a, um, adj.,
I bent backwards, turned up (syn.: recurvus, reduncus): lascivire pecus . . . rostrique repandum, with turned-up snouts (dolphins, seacalves), Lucil. ap. Non. 159, 1 (cf. repandirostrus):
dorsum (delphini),Plin. 9, 8, 7, § 23; cf.:
repandus (delphinus),Ov. M. 3, 680:
cervix,Plin. 14, 22, 28, § 140:
crura Socratis,Hier. adv. Jov. 1, 48:
calceoli,Cic. N. D. 1, 29, 82:
cornu,Sol. 43:
lilium,Vulg. 3 Reg. 7, 26.