rĕ-pigro — Lewis & Short
rĕ-pigro, no
I perf., ātum, 1, v. a.
I To make slothful:
uxoris Cyllenius fotibus repigratus,Mart. Cap. 1, § 35.—
II Trop., to check, keep back, retard (post-class.):
dirarum bestiarum impetum,App. M. 8, p. 208, 19;
p. 175 Bip.: repigrato fetu,id. ib. 1, p. 106, 21.— Hence, rĕpigrātus, a, um, P. a., retarded, slow:
repigratior paululum,Mart. Cap. 1, § 36 (al. repigritior).