rĕ-prŏpĭtĭo — Lewis & Short
rĕ-prŏpĭtĭo, āre, v. a.,
I to propitiate again, make propitiation for (late Lat.):
imagines Caesarum,Tert. ad Nat. 1, 17; Vulg. Lev. 19, 22:
tu repropitiaberis,id. 3 Reg. 8, 39; id. Heb. 2, 17.