rĕ-vīso — Lewis & Short
rĕ-vīso, ĕre, v. n. and
ut ad me revisas,Plaut. Truc. 2, 4, 79:
ad me,Gell. 13, 30, 10:
ad stabulum,Lucr. 2, 359.— Poet.:
signa ad lunam,Lucr. 5, 636:
reviso quid agant, aut quid captent consili,Ter. And. 2, 4, 1; id. Eun. 5, 4, 1:
inde redit rabies eadem et furor ille revisit,i. e. comes back, returns, Lucr. 4, 1117.—
tu modo nos revise aliquando,Cic. Att. 1, 19, 11:
cum poteris, revises nos,id. ib. 12, 50:
sed tu velim ... nos aliquando revisas,id. Fam. 1, 10; Cat. 64, 377:
ipsa sedesque Revisit Laeta suas,Verg. A. 1, 415:
vates tuus te reviset,Hor. Ep. 1, 7, 12:
urbem (with petere),Lucr. 3, 1067:
rem Gallicanam,Cic. Quint. 6, 23:
negotia sua cottidie,Col. 12, praef. §
8: agrum saepius,id. 1, 4, 1.—With things as subjects:
longos obitus (sidera),Lucr. 4, 393:
aut quae digna satis fortuna revisit?Verg. A. 3, 318:
multos aeterna revisens Fortuna,id. ib. 11, 426.